Określenie „implant w jeden dzień” najczęściej odnosi się do sytuacji, w której implant zostaje wszczepiony bezpośrednio po usunięciu zęba. Nie oznacza to jednak automatycznie, że cały proces leczenia implantologicznego kończy się podczas jednej wizyty. Wszczepienie implantu i jego natychmiastowe obciążenie, czyli zamocowanie uzupełnienia protetycznego, są odrębnymi etapami i wymagają spełnienia różnych warunków.
Implantacja natychmiastowa może być rozważana tylko po odpowiedniej kwalifikacji. Znaczenie mają między innymi ilość i jakość kości, stan tkanek miękkich, obecność stanu zapalnego, lokalizacja brakującego zęba oraz możliwość uzyskania pierwotnej stabilizacji implantu. Jeżeli warunki anatomiczne nie pozwalają na przewidywalne przeprowadzenie zabiegu, odroczenie implantacji może być właściwszym rozwiązaniem.
Kiedy implant w jeden dzień jest możliwy – wymagania i kwalifikacja pacjenta
Implantację bezpośrednio po ekstrakcji można rozważyć wtedy, gdy miejsce po usuniętym zębie zapewnia odpowiednie warunki do stabilnego umieszczenia implantu. Szczególnie istotna jest możliwość uzyskania pierwotnej stabilności w prawidłowej pozycji protetycznej. Nie wystarczy więc sama obecność wolnej przestrzeni po zębie. Implant musi mieć odpowiednie podparcie w pozostałej części kości.
W przypadku zębów w odcinku estetycznym wymagania są jeszcze bardziej rygorystyczne. Znaczenie mają między innymi zachowane ściany zębodołu, odpowiednia grubość kości od strony wargowej, właściwa ilość tkanek miękkich oraz brak istotnych ubytków w obrębie zębodołu. Europejskie Towarzystwo Osteointegracji wskazuje również na konieczność oceny anatomii miejsca w badaniu CBCT, ponieważ część kluczowych parametrów można wiarygodnie ocenić dopiero w obrazowaniu trójwymiarowym.
Stan kości i zdrowie jamy ustnej jako klucz do sukcesu
Jednym z najważniejszych elementów kwalifikacji jest stan kości w miejscu planowanego wszczepienia. Po ekstrakcji zęba implant nie zawsze można osadzić w dokładnie tej samej przestrzeni, którą wcześniej zajmował korzeń. W wielu przypadkach konieczne jest wykorzystanie kości znajdującej się głębiej lub od strony podniebiennej/językowej, aby uzyskać odpowiednią stabilizację. Jeżeli anatomia zębodołu uniemożliwia osiągnięcie stabilności bez ustawienia implantu w nieprawidłowej pozycji, implantacja natychmiastowa nie powinna być wykonywana.
Znaczenie ma również stan tkanek otaczających ząb. Ostra infekcja w miejscu planowanego wszczepienia stanowi przeciwwskazanie do natychmiastowej implantacji według zaleceń ITI. Jednocześnie nie każdy przypadek przewlekłego zakażenia okołowierzchołkowego automatycznie wyklucza implantację natychmiastową. W wybranych sytuacjach możliwe jest przeprowadzenie zabiegu po odpowiednim oczyszczeniu zębodołu, jeśli pozostaje wystarczająca ilość kości pozwalająca uzyskać stabilność implantu. Ostateczna decyzja wymaga jednak oceny konkretnego przypadku.
Sytuacje, w których lepiej odroczyć wszczepienie implantu
Implantacja natychmiastowa nie jest rozwiązaniem odpowiednim dla każdego miejsca po ekstrakcji. Odroczenie zabiegu może być wskazane między innymi wtedy, gdy występuje rozległy ubytek ścian zębodołu, niewystarczająca ilość kości do uzyskania pierwotnej stabilności lub aktywny stan zapalny. W takich sytuacjach wcześniejsze zagojenie tkanek może stworzyć korzystniejsze warunki do późniejszego wszczepienia.
W praktyce stosuje się różne momenty implantacji po ekstrakcji. Implant może zostać wszczepiony bezpośrednio podczas usuwania zęba, po wygojeniu tkanek miękkich, po częściowym wygojeniu kości albo w całkowicie wygojone miejsce. ITI wyróżnia te protokoły jako odpowiednio typ 1, 2, 3 i 4. Wybór jednego z nich powinien wynikać z warunków anatomicznych i planu leczenia, a nie wyłącznie z chęci skrócenia czasu terapii.
Odroczenie może być szczególnie zasadne wtedy, gdy po ekstrakcji pozostaje rozległy ubytek wymagający regeneracji kości. Czas potrzebny na częściowe wygojenie może poprawić warunki do uzyskania stabilizacji implantu. W niektórych przypadkach stosuje się również procedury mające na celu zachowanie objętości wyrostka zębodołowego w okresie gojenia.
Przeciwwskazania i ryzyko zabiegu natychmiastowego
Do najważniejszych czynników przemawiających przeciwko natychmiastowemu wszczepieniu należą ostra infekcja, brak możliwości uzyskania pierwotnej stabilności oraz niekorzystna anatomia zębodołu. Istotne mogą być również choroby przyzębia, niewłaściwe warunki zgryzowe, parafunkcje oraz stan tkanek miękkich. Czynniki te powinny być uwzględnione jeszcze przed ustaleniem protokołu leczenia.
Warto pamiętać, że sama implantacja bezpośrednio po ekstrakcji nie eliminuje naturalnych procesów przebudowy kości. Po usunięciu zęba dochodzi do zmian wymiarów wyrostka zębodołowego, a ich zakres może być różny w zależności od warunków anatomicznych. Szczególne znaczenie ma cienka ściana kostna od strony wargowej, która wiąże się z większym ryzykiem jej resorpcji oraz zmian w obrębie tkanek miękkich.
Ryzyko dotyczy również samego pozycjonowania implantu. W zębodole poekstrakcyjnym przestrzeń dostępna dla implantu nie zawsze odpowiada jego optymalnej pozycji protetycznej. Dlatego decyzja o natychmiastowym wszczepieniu powinna uwzględniać nie tylko możliwość umieszczenia implantu, ale również jego docelowe położenie względem przyszłej odbudowy.
Jak wybrać odpowiednią metodę implantacji w Gdańsku?
Wybór momentu wszczepienia implantu powinien być poprzedzony indywidualną kwalifikacją chirurgiczną i protetyczną. Nie istnieje jeden uniwersalny termin, który będzie właściwy dla każdego pacjenta po ekstrakcji. W ocenie bierze się pod uwagę między innymi stan ogólny, stan jamy ustnej, przyczynę utraty zęba, ilość i jakość kości, kondycję tkanek miękkich, lokalizację implantu oraz planowaną odbudowę protetyczną.
Istotnym elementem jest również diagnostyka obrazowa. W przypadku planowania implantacji natychmiastowej, szczególnie w wymagających anatomicznie lokalizacjach, badanie CBCT pozwala ocenić przestrzenny układ struktur kostnych i określić, czy istnieją warunki do prawidłowego umieszczenia implantu.
Jeżeli warunki są korzystne, implantacja bezpośrednio po ekstrakcji może ograniczyć liczbę etapów chirurgicznych i skrócić całkowity czas leczenia. Nie oznacza to jednak, że jest zawsze rozwiązaniem korzystniejszym. W przypadku niekorzystnej anatomii, aktywnego stanu zapalnego, niedostatecznej ilości kości lub problemów z uzyskaniem pierwotnej stabilności bezpieczniejszym postępowaniem może być odroczenie implantacji i przygotowanie miejsca do późniejszego zabiegu.
Ostateczna kwalifikacja powinna więc opierać się na analizie konkretnego miejsca po ekstrakcji, a nie na samym założeniu, że implantacja podczas jednej wizyty będzie najlepszym rozwiązaniem. W implantologii równie istotne jak czas wykonania zabiegu są warunki anatomiczne, prawidłowa pozycja implantu i możliwość uzyskania jego odpowiedniej stabilizacji.
W SeaMed dostępne są usługi z zakresu implantologii w Gdańsku, obejmujące wszczepianie implantów oraz odbudowę braków zębowych za pomocą koron, mostów i protez na implantach. W ofercie znajdują się również bardziej zaawansowane rozwiązania, takie jak All-on-4 i All-on-6, a także zabiegi przygotowujące do implantacji, m.in. augmentacja kości i podniesienie dna zatoki szczękowej.
Podsumowanie
Implantacja w jeden dzień może być możliwa w odpowiednio zakwalifikowanych przypadkach, gdy stan kości, tkanek miękkich i jamy ustnej pozwala na uzyskanie stabilnego osadzenia implantu. Nie zawsze jednak przyspieszenie leczenia jest właściwym rozwiązaniem – przy infekcji, rozległym ubytku kości czy braku możliwości uzyskania odpowiedniej stabilizacji bezpieczniej może być odroczyć zabieg. O wyborze momentu implantacji powinny decydować przede wszystkim warunki anatomiczne i wyniki diagnostyki, a nie sam czas trwania leczenia.
—
Artykuł sponsorowany